Lekker warm kersenpitkussen
In koude tijden als deze, is warmte meer dan welkom. Zeker met Kerstmis.
Daarom vond ik een kersenpitkussen, het ideale kerstcadeau. (Ook omdat ik gehoord had, dat hun kersenpitkussen kapot was gegaan en dat dat eigenlijk wel jammer was.)
Een bezoekje aan de stoffenwinkel leverde een iets dikker stofje op. Rood met witte bollen.
Nu nog kersenpitten. En die vond ik in De Banier.
Een bezoekje aan de stoffenwinkel leverde een iets dikker stofje op. Rood met witte bollen.
Nu nog kersenpitten. En die vond ik in De Banier.
Enthousiast ging ik naar de Oma, want een eigen stikmachine heb ik nog niet.
Als voorbeeld nam ik het kersenpitkussen dat wij hier thuis hebben.
Langwerpig met drie compartimenten die niet volledig van elkaar zijn gescheiden.
Na het meten, waarbij de Opa me geholpen heeft, knip ik twee rechthoeken van 15cm op 50cm uit. (Naadwaarde is 1cm.)
Ik maak dan de bedenking dat er best nog een binnenstof in moet.
De Oma duikt haar stofvoorraad in en komt terug met een wit basic binnenstofje.
Als voorbeeld nam ik het kersenpitkussen dat wij hier thuis hebben.
Langwerpig met drie compartimenten die niet volledig van elkaar zijn gescheiden.
Na het meten, waarbij de Opa me geholpen heeft, knip ik twee rechthoeken van 15cm op 50cm uit. (Naadwaarde is 1cm.)
Ik maak dan de bedenking dat er best nog een binnenstof in moet.
De Oma duikt haar stofvoorraad in en komt terug met een wit basic binnenstofje.
Ik stik drie kanten aan elkaar, met rode draad. Zodat de pitten er nog gemakkelijk in kunnen.
Als eerste steek ik er 1/3 van de pitten in en stik het eerste compartiment. Dan vul ik nog 1/3 en stik het tweede compartiment. Daarna gaan de overige 1/3 pitten erin en stik ik het kussen dicht.
Et voila, het kersenpittenkussen is af!

Reacties
Een reactie posten